Integriteit. Expertise. Het best mogelijke resultaat.

Aansprakelijkheid van de scheepseigenaar voor onbetaalde bemanningslonen

De bemanning van een vrachtschip ontvangt haar loon niet. De werkgever, de scheepsmanager, is insolvent, terwijl een keten van rompbevrachtings- en onderrompbevrachtingsovereenkomsten elke betrokken vennootschap toelaat de volgende als aansprakelijke partij aan te wijzen. De vorderingen van de zeevarenden blijven zonder aanspreekbare schuldenaar.

Het kantoor richtte de vorderingen ook tegen de scheepseigenaar op grond van het Bulgaarse Wetboek van Koopvaardij, dat bepaalt dat de lonen van de bemanning exploitatiekosten van het schip zijn en ten laste van het schip vallen.

De zaken werden behandeld door de rechtbanken in het maritieme centrum van het land, waar over deze kwestie vaste rechtspraak was ontstaan volgens welke de scheepseigenaar niet aansprakelijk is voor de bemanningslonen. De rechtbank van eerste aanleg wees de vordering in elke zaak af en de beroepsrechter bevestigde alle afwijzingen. In totaal werden zesenveertig rechterlijke beslissingen gewezen door alle kamers die de zaken behandelden.

Het kantoor gaf geen enkele zaak op en bracht ze alle voor het Bulgaarse Hof van Cassatie.

Aandeelhoudersrechten aangevochten na een kapitaalverhoging

Twee aandeelhouders van een Bulgaarse naamloze vennootschap blijven verstoken van de documenten die hun rechten belichamen: na een kapitaalverhoging weigert de vennootschap hun voorlopige certificaten voor de nieuw verworven aandelen af te leveren en hen in het aandelenregister in te schrijven.

In de loop van het geschil werd hun een aandelenregister tegengeworpen dat jarenlang onvindbaar was en pas in een latere fase van de procedure werd voorgelegd. Daarnaast werd beweerd dat hun volledige aandelenpakket inmiddels aan een derde was overgedragen en werd een notarieel proces-verbaal overgelegd dat de vernietiging van de originele certificaten vaststelde. Elk van deze verweermiddelen werd weerlegd.

Erkenning van het eigendomsrecht bij aankoop via een stroman

In 2010 koopt de cliënt een productiesite in een industriezone, een terrein met bedrijfshallen en opslagplaatsen. Hij onderhandelt de transacties persoonlijk met de verkopers en betaalt hun de prijs. Wegens de beslagen die toen op zijn vermogen rusten, wordt in de notariële akten echter een naaste verwant als koper opgenomen. Tussen beiden wordt geen tegenbrief opgesteld.

Acht jaar later overlijdt de persoon die als koper staat ingeschreven. De overige erfgenamen stellen dat de onroerende goederen tot de nalatenschap behoren. De cliënt vordert de erkenning van zijn eigendomsrecht en voert aan dat de overeenkomsten een persoonssimulatie ten aanzien van de koper bevatten en dat de ingeschreven persoon als stroman optrad.

De enige schriftelijke bewijzen zijn kwitanties van de dag van de transacties, waarin enkele verkopers bevestigen dat zij de prijs daadwerkelijk van de cliënt ontvingen. De echtheid en het tijdstip van opstelling ervan werden vastgesteld door gerechtelijk schriftonderzoek.

De rechtbank van eerste aanleg en de beroepsrechter wezen de vorderingen op dezelfde grond af. Om de persoonssimulatie met getuigenbewijs te mogen aantonen, achtten de rechtbanken twee beginnen van bewijs door geschrift noodzakelijk: één voor de verhouding met de verkopers en één voor de interne afspraak met de stroman. Een tweede dergelijk document bestaat naar zijn aard zelden. Daarom werden de verklaringen van de gehoorde verkopers ontoelaatbaar verklaard en de vorderingen als onbewezen afgewezen.

Het kantoor bracht de zaak voor het Bulgaarse Hof van Cassatie, dat cassatieberoep over deze vraag toeliet omdat zij van belang was voor de ontwikkeling van het recht. Het Hof oordeelde dat één document dat de simulatie aannemelijk maakt volstaat en dat het vereiste enkel de toelaatbaarheid van het getuigenbewijs betreft, niet de uiteindelijke beoordeling of de simulatie bewezen is.

In plaats van de zaak voor een nieuwe behandeling terug te verwijzen, besliste het Bulgaarse Hof van Cassatie zelf ten gronde. Het onderzocht de verklaringen van de verkopers, toetste ze aan de deskundigenverslagen en de overige bewijzen in het dossier en achtte de simulatie bewezen.